“PANDITA”
(DE WIJZE KLUIZENAAR)

Voor W.C. Lemei

Zijn oogen staren naar den verren einder, wijl hij begin en einde aller dingen doorschouwt.
Der eeuwen mildheid doorstraalt den glimlach om zijnen mond, want vriend en vijand zijn hem even lief.
Een luttel kleed bedekt zijn lichaam, wijl hij ontdaan is van alle begeerte.
Toch zwoegt en ploegt hij op zijn kleinen akker, want hij wil een korrel voegen bij de welvaart dezer wereld.
Hij is vol vertrouwen en schenkt de schatten zijns harten weg, omdat zijn hart in alle harten klopt.
Zon en regen zijn hem ééndere gezellen op weg naar den éénen God, dien allen aanbidden.