Op het blanke scherm van Uwen dag bewegen zich de schimmen der Menschen.
Ik zie hen en weet, dat zij het niet zijn. Ik bezie mijzelf, mijn gelaat en mijn handen: en ik weet, dat ik het niet ben.

Op het witte doek van deze woelige wereld bewegen zich de menschen als schimmen: zij beminnen en hebben lief, zij haten en verachten; maar al hun streven is het streven van schimmen en leege ijdelheid.
Wij zijn schaduwen op het scherm van Uwen Tijd; maar Gij houdt ons in Uwen handen in het licht van Uw eeuwigheid.
Wij spreken van strijden en lijden, van overwinning, van einde en smart.

Maar in Uw Licht heet alles Liefde en daarom is het geheele leven één verlangend wachten om door Uw hand bewogen te worden in het schijnsel van Uw vlammend Licht, op het witte scherm van Uw woelige Wereld.